Czy w Unii Europejskiej monarchia ma jeszcze przyszłość? Przykład Hiszpanii

elmundo.es

elmundo.es

Czy współczesne monarchie europejskie są rzeczywiście monarchiami, a może to tylko „ukoronowane demokracje”? Formalnie rzecz biorąc, połowa obecnych państw członkowskich to królestwa lub księstwa, a najczęściej spotykanym obecnie modelem władcy, jest model władcy ograniczonego.

Ciekawa w świetle ostatnich wydarzeń wydaje się sytuacja Hiszpanii. Historia monarchii hiszpańskiej sięga 1516 r., kiedy to Carlos V Habsburg został królem Kastylii i Leónu oraz Królem Aragonii i zjednoczył Hiszpanię. Od tego czasu monarchię była kilkakrotnie zrywano, a ostatecznie przywrócono ją po śmierci dyktatora Generała Franco w 1975 r. W tym samym roku tron Hiszpanii objął Juan Carlos I z dynastii Burbonów (Juan Carlos Alfonso Víctor María de Borbón y Borbón-Dos Sicilias).

2 czerwca 2014 r. Król Hiszpanii Juan Carlos zapowiedział abdykację. Poinformował o tym premier Mariano Rajoy, a motywy swojej decyzji Król przekazał osobiście, podczas specjalnego wystąpienia. Decyzja ta z pewnością nie zaskoczyła Hiszpanów, plotki o zbliżającej się abdykacji pojawiały się w prasie od dłuższego czasu. Wydaje się też, że Juan Carlos nie cieszył się sympatią rodaków.

W zeszłym roku dało się słyszeć głosy, że Juan Carlos powinien wziąć przykład z jego rówieśniczki – holenderskiej królowej Beatrix i oddać tron synowi. Według badań przeprowadzonych przez hiszpański instytut opinii publicznej w listopadzie 2013 r., ponad 80% ankietowanych wyraziło opinię, że król Juan Carlos powinien abdykować. Gdzie możemy szukać źródeł takiego stanu rzeczy?

Hiszpańska rodzina królewska przez lata cieszyła się szacunkiem i nienaganną opinią wśród rodaków. W związku z wydarzeniami ostatnich lat, sytuacja ta uległa diametralnej zmianie. Powodem stały się afery korupcyjne, w które zamieszani byli członkowie rodziny królewskiej (córka Cristina i jej mąż Iñaki Urdangarin), a także liczne skandale z udziałem samego króla (chodzi przede wszystkim o jego domniemaną kochankę). Zły stan zdrowia Króla z pewnością wzmocnił jeszcze postanowienie o abdykacji.

Kim są dzisiejsi monarchowie i za co (nie)szanujemy? Czy nie jest tak, że czasem ich rola bardziej kojarzy się ze współczesnym celebrytą? A może to, że niektórzy tak ich postrzegają, jest winą mediów? Moim celem nie jest nawet próba oceny hiszpańskiego monarchy, a jedynie skłonienie czytelnika do odrobiny refleksji nad rzeczywistością, w jakiej przyszło nam żyć. Czy przykładowo 400 lat temu monarchowie byli wzorem wszelkim cnót i skandale były im absolutnie obce? Spróbujmy odpowiedzieć sobie szczerze na te pytania.

Co stało się z autorytetem monarchy? Jak, i czy w ogóle, można zapobiec jego upadkowi? Czy rzeczywiście mamy do czynienia z nieubłaganym gilotynowaniem resztek treści zawartych w pojęciu „monarchia”?

Aleksandra Rzepa-Balderas

Advertisements
Galeria | Ten wpis został opublikowany w kategorii Uncategorized. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s